Wandeling op Junner Koeland

Wandeling op Junner Koeland

Op 21 juni 2018 hebben  wij onder begeleiding van Henk Ruiter een wandeling gemaakt op het  Junner Koeland.

De auto’s geparkeerd, wandelschoenen aan en paraplu’s in de handen en daar konden wij gaan. De fuchsia-roze paraplu sprak Henk Ruiter wel erg aan want dit was precies de kleur van de Vechtdalanjer. De Steenanjer komt hier Vechtdalanjer komt alleen in het vechtdal voor in grote getallen. Wij zien het bloemetje dan ook meerdere keren voorbij komen.

Op  het terrein aangekomen liepen wij al tussen de jenever struwelen. De struwelen zijn ontstaan door de overbeweiding aan het eind van de 19e eeuw. Toen door de komst van kunstmest en goedkope wol uit Australië kwam kreeg de jeneverbes geen kans meer om te kiemen.
Vroeger gebruikte de boeren de bessen van de jeneverbesstruik om meer smaak aan de jenever te krijgen.

Even naar boven kijkend zien wij een biddende torenvalk die opzoek is naar een lekkere muis. Vanaf een hele hoogte kan de  torenvalk een muis zien lopen dit komt door het ultraviolet licht wat zij zien. Een muis laat de urine gewoon lopen (heeft geen blaas) zo laat deze een spoor van ultraviolet licht achter en wordt het de  torenvalk een stuk gemakkelijker gemaakt.

Een stukje verder op groeit een struikje Wilde Gagel. Het blad van de gagel heeft de geur van menthol en citrus.
Gagel was in de middeleeuwen vanwege de bitterstof in de bladeren een van de hoofdbestanddelen van gruut, het kruidenmengsel dat bier moest helpen langer houdbaar te maken voordat hop daarvoor algemeen toegepast werd. Daarnaast heeft gagel ook een sterk hallucinerende werking (helpt goed bij kiespijn). Toen het bekend werd dat gagel een hallucinerende werking heeft waren er enkelen uit de  groep die nog graag een blaadje onder hun neus stopte om nog eens op te snuiven.

Iets verderop vlogen een paar zanglijsters tegen een bosrand.

Bij de vecht aangekomen vertelde …De Ruiter het verhaal dat de vecht hier vroeger rechtsaf ging. En de mensen de de rivier recht door hebben laten lopen. Wat een werk voor die tijd. De boeren uit Junne waren zo wel een stuk grond kwijt waar zij de runderen op lieten grazen. Daar komt de naam Junner Koeland vandaan.

Op een dode boomtak zat een groene specht maar die had al snel zijn vleugels uitgeslagen om een andere tak te vinden. Maar toch liet zich een haas zien die door de rivierduinen weg probeerde te komen. Rivierduinen zijn ontstaan door zandafzetting door een rivier. Dit zand gaat, wanneer het droog is en het waait, stuiven. Dit opgewaaide zand vormt een heuvel met een eigen biotoop. Op de rivierduinen waren veel nesten van de Gele Weidemier deze voedt zich met luizen onder de grond.

Toen liet zich speciaal voor de tuinfluiters een Tuinfluiter zijn gezang horen ( helaas niet gezien). Maar de aandacht  werd al snel getrokken door een hangbuikzwijn die aan de overkant van de Vecht liep. Er waren al wat Tuinfluiters waar het hart sneller van ging kloppen en de speekselklieren begonnen te werken ze kwijlden nog net niet. Het woord BBQ werd wel genoemd.

Overal groeit het jacobskruiskruid dit aten de grote grazers (runderen en paarden die in dit gebied leven) niet het is namelijk giftig.
Maar op het jacobskruid leeft de zebrarups deze eet de hele plant kaal. De zebrarups wordt alleen door de koekoek gegeten en als deze niet wordt opgegeten wordt het de mooie sint-jacobsvlinder.

Even voor ons poseerde er een mooi Geelgors met zijn gezang op een boomtop.
En maakte een paar Gierzwaluwen een sierlijke vlucht.

Verder lopend kwamen wij weer bij de Vecht uit.  Daar was een stukje oever waar de Otters in en uit het water kwamen hier stonden ook wildcamera’s om de otters te kunnen observeren.

Iets verderop zat een dassenburcht. Toen wij door liepen kwamen wij bij een paar grafheuvel uit. Deze Grafheuvel dateert uit de late steentijd tot de ijzertijd. Hier werden de doden hurkend begraven. Achter de grafheuvel was een heuvel die iets kleiner was en dat is de brandheuvel hier werden de lijken verbrand dit dateert uit de late bronstijd.

Aan het eind van de wandeling staan wij nog even stil bij een waterpomp waar enkele stoere mannen uit ons gezelschap gaan pompen en geven zo symbolisch de koeien nog wat water.

Op het kleine regenbuitje na was het een super gezellige en informatieve wandeling!

Annet Ruiterkamp

 

Geef een reactie